"Choć zdrowie nie jest na pewno wszystkim,

to bez zdrowia wszystko jest niczym" - A. Schopenhauer

BEZKRWAWA MEDYCYNA NA ŚWIECIE

Loading...

wtorek, 16 kwietnia 2013

PRAWDA O KRWI

10 faktów na temat transfuzji krwi, o których powinien wiedziec każdy lekarz, pielęgniarka i kierownictwo szpitala


 
1. Transfuzje z natury są niebezpieczne


Przemysł związany z pobieraniem krwi wykonał niezwykłą pracę w celu zmniejszenia ryzyka przeniesienia wirusa poprzez dawców krwi w badaniach przesiewowych i testach krwi. Chociaż prawdą jest, że produkty z krwi są obecnie najbezpieczniejsze w całej historii [medycyny], transfuzje nie są wolne od ryzyka i stwarzają pewien stopień zagrożenia u każdego pacjenta ze względu na fizyczne właściwości przechowywanej krwi oraz z powodu zaburzeń w czynności układu immunologicznego.  Głównymi skutkami transfuzji powodującymi zachorowalność i umieralność są związane z przeniesieniem wirusa i zawierającymi skażenia bakteryjne płytkami [krwi] (1:2000 3000 transfuzji), błędy transfuzji z powodu błędnej identyfikacji pacjenta (1:16000 19000), transfuzji przy ostrej niewydolności oddechowej (1:1000 – 5 000) i transfuzji w sytuacji przeciążenia układu krążenia (1:350). Analogicznie tak jak w przypadku chemioterapii transfuzje krwi mogą poprawić wyniki, ale tylko w przypadku stosowania w stosunku do odpowiedniego pacjenta i w odpowiedniej dawce. *


* - autor tłumaczenia  nie zgadza się z cytowanym  w ostatnim  zdaniu  poglądem, ale podaje go zgodnie z intencją oryginału artykułu źródłowego;

(1) Boucher BA, Hannon TJ. Blood management: a primer for clinicians. Pharmacotherapy 2007;27:1394-411. (2) Goodnough LT. Risks of blood transfusion. [Review] [124 refs]. Critical Care Medicine 2003;31:S678-S686. (3) Toy P, Popovsky MA, Abraham E et al. Transfusion-related acute lung injury: definition and review. Crit Care Med 2005;33:721-6. (4) Dzik WH. Emily Cooley Lecture 2002: transfusion safety in the hospital. Transfusion 2003;43:1190-9.

2. Krew to przeszczep w płynie


Transfuzja krwi jest zasadniczo przeszczepem narządów, a więc logicznie rzecz biorąc wywołuje zmiany w czynności układu immunologicznego pacjentów, którzy ją przyjmują. Ponieważ każda transfuzja oznacza nowego dawcę i nowy zestaw problemów odpornościowych, każda transfuzja powoduje tym samym stopniowy wzrost poważnych powikłań, takich jak zakażenia pooperacyjne, zapalenia płuc wymagającego użycia respiratora, ogólne zakażenie krwi, dłuższy pobyt na oddziale intensywnej terapii (OIOM) oraz w szpitalu, jak również krótko- i i długoterminowe okresy umieralności.


(1) Boucher BA, Hannon TJ. Blood management: a primer for clinicians. Pharmacotherapy 2007;27:1394-411. (2) Shorr AF, Duh MS, Kelly KM et al. Red blood cell transfusion and ventilator-associated pneumonia: A potential link? Crit Care Med 2004;32:666-74. (3) Taylor RW, Manganaro L, O’Brien J et al. Impact of allogenic packed red blood cell transfusion on nosocomial infection rates in the critically ill patient. Crit Care Med 2002;30:2249-54. (4) Shorr AF, Jackson WL. Transfusion practice and nosocomial infection: assessing the evidence. Curr Opin Crit Care 2005;11:468-72.

3. Transfuzje stanowią podwójny problem w wypadku zakażeń szpitalnych


Według niektórych szacunków każda jednostka krwi allogenicznej zwiększa [ryzyko] częstości zakażeń szpitalnych o 50%, więc przetoczenie pacjentowi  dwóch jednostek krwi podwaja ryzyko zakażeń szpitalnych. Dlatego powszechna praktyka automatycznego podawania dwóch jednostek czerwonych krwinek w tym samym czasie nie ma sensu z uwagi na zużycie zasobów [krwi] czy też ze względu na bezpieczeństwo pacjenta.


(1) Shorr AF, Duh MS, Kelly KM et al. Red blood cell transfusion and ventilatorassociated pneumonia: A potential link? Crit Care Med 2004;32:666-74. (2) Taylor RW, Manganaro L, O’Brien J et al. Impact of allogenic packed red blood cell transfusion on nosocomial infection rates in the critically ill patient. Crit Care Med 2002;30:2249-54. (3) Shorr AF, Jackson WL. Transfusion practice and nosocomial infection: assessing the evidence. Curr Opin Crit Care 2005;11:468-72.

4. Mniej znaczy więcej w wypadku transfuzji


Na podstawie aktualnych zagrożeń wynikających z transfuzji krwi i kontrolowanych badań skuteczności transfuzji (ryzyko: stosunek korzyści), najlepsze dostępne dowody w kwestii terapii za pomocą transfuzji wskazują, że bardziej zachowawcze podejście do transfuzji krwi powoduje nie tylko jej oszczędność, ale poprawia parametry pacjenta i ratuje życie (im mniej tym lepiej).


(1) Hebert PC, Wells G, Blajchman MA et al. A multicenter, randomized, controlled clinical trial of transfusion requirements in critical care. Transfusion Requirements in Critical Care Investigators, Canadian Critical Care Trials Group. N Engl J Med 1999;340:409-17. (2) Corwin HL. Anemia and red blood cell transfusion in the critically ill. Semin Dial 2006;19:513-6. (3) Napolitano LM, Kurek S, Luchette FA, et al. Clinical practice guideline: Red blood cell transfusion in adult trauma and critical care. Crit Care Med 2009; 37:3124-57.


5. W edukacji na temat transfuzji panuje rażący chaos


Większości lekarzy, którzy zapisują preparaty krwiopochodne brakuje formalnego szkolenia w dziedzinie leczenia za pomocą transfuzji krwi i wielu z nich nie zdaje sobie sprawy z aktualnych wytycznych w tej kwestii. Podobnie większość szkół pielęgniarskich nie zapewnia należytych standardów szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i kompetencji w kwestii podawania krwi. Z powodu tych braków w wiedzy, kwestię dysponowania i podawania produktów krwiopochodnych zaciemniają emocje, nieporozumienia, mity i utarte przyzwyczajenia. Złożoność tych problemów wynika z faktu, że w większości szpitali brakuje nadzoru nad wykorzystaniem krwi, o czym świadczą badania, które dokumentują znaczne różnice zarówno w praktyce transfuzji między instytucjami i wśród lekarzy w tej samej instytucji.


(1) Dzik WH. Emily Cooley Lecture 2002: transfusion safety in the hospital. Transfusion 2003;43:1190-9. (2) Stover EP, Siegel LC, Parks R et al. Variability in transfusion practice for coronary artery bypass surgery persists despite national consensus guidelines: a 24-institution study. Institutions of the Multicenter Study of Perioperative Ischemia Research Group. Anesthesiology 1998;88:327-33. (3) Corwin HL, Gettinger A, Pearl RG et al. The CRIT Study: Anemia and blood transfusion in the critically ill--current clinical practice in the United States. Crit Care Med 2004;32:39-52.


6. Naród amerykański jest spragniony krwi


Zużycie krwi w Stanach Zjednoczonych jest znacznie wyższe niż w większości krajów zachodnich i ta przepaść rośnie. Choć wykorzystanie krwi w USA wzrosło o 16% od 1999 - 2004 roku, w tym samym okresie zmniejszyło się w Wielkiej Brytanii o 8%. Co ciekawe, wykorzystanie krwi w USA jest obecnie 15% wyższa na mieszkańca niż w Europie i 44% wyższe niż w Kanadzie. Różnica ta jest prawdopodobnie wynikiem połączenia krajowych programów edukacyjnych, programów kontroli jakości i bezpieczeństwa krwi i jej składników, które zwróciły uwagę [opinii publicznej i świata medycznego] na ryzyko transfuzji i odpowiedzialność za [jej] przeprowadzenie i przestrzeganie przez szpitale [odpowiednich rygorów], które minimalizują ryzyko transfuzji i odpowiedzialności za wyniki i zgodności na poziomie szpitala.


(1) Wallis JP, Wells AW, Chapman CE. Changing indications for red cell transfusion from 2000 to 2004 in the North of England. Transfus Med 2006;16:411-7. (2) Yazer M, Triulzi D. Messages from national blood data collection reports. Transfusion 2007;47:366-8. (3) MacPherson J, Mahoney CB, Katz L et al. Contribution of blood to hospital revenue in the United States. Transfusion 2007;47:114S-6S.

7. Szpitale dostrzegają [poważny] problem niedoboru krwi i kosztów związanych ze [stosowaniem] krwi 


Wykorzystanie krwi w USA stale rośnie w tempie 2 - 3% rocznie z powodu starzenia się społeczeństwa, coraz bardziej skomplikowanych operacji i agresywnej chemioterapii. W tym samym czasie liczba zakwalifikowanych dawców spada ze względu na rosnącą liczbę kryteriów dyskwalifikujących dawców, które są ustanowione dla ochrony dostarczanej [przez nich] krwi. Według ostatnich badań szacuje się, że 66 milionów osób mniej niż wcześniej sądzono kwalifikuje się do oddania krwi , jedynie około 37 procent ludności USA może być potencjalnymi dawcami. Ten rozdźwięk pomiędzy podażą i popytem oznacza, że ​​banki krwi muszą teraz się bardziej wysilać, żeby pozyskać dawców i coraz częściej będą występować niedobory krwi, prowadzące do zakłóceń w działalności szpitala i odwoływania planowych operacji. Efektem działań związanych z pozyskiwaniem dawców i rosnących kosztów badań i przetwarzania krwi było podwojenie cen krwi w ciągu ostatnich kilku lat, a przewidywany jest dalszy wzrost cen o 6 - 10% w skali roku.


(1) Riley W, Schwei M, McCullough J. The United States’ potential blood donor pool: estimating the prevalence of donor-exclusion factors on the pool of potential donors. Transfusion 2007;47(7):1180-88. (2) Hannon TJ, Paulson-Gjerde K. Contemporary economics of transfusions. In: Spiess BD, Spence RK, Shander A, eds. Perioperative Transfusion Medicine. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins, 2005.

8. Koszty krwi to wierzchołek góry lodowej w porównaniu z całkowitym kosztem transfuzji krwi 


Całkowity koszt przetaczania [krwi] pacjentom przekracza pięciokrotnie lub ponad pięciokrotnie koszty pozyskania krwi, koszty jej obróbki, zaopatrzenia, podawania krwi i zakładane koszty niepożądanych reakcji związanych z transfuzją.  Koszt zakupu produktów z krwi, tak znaczący dla wielu szpitali, to tylko "wierzchołek góry lodowej" w stosunku do całości kosztów związanych z krwią.


Hannon TJ, Paulson-Gjerde K. Contemporary economics of transfusions. In: Spiess BD, Spence RK, Shander A, eds. Perioperative Transfusion Medicine. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins, 2005.

9. Transfuzje są ryzykowne


Istnieje kilka pojawiających się obszarów ryzyka i potencjalnych, medyczno-prawnych zobowiązań, które odnoszą się do zgodności ze stanowymi, federalnymi, Komisji  Wspólnej, AABB (American Association of Blood Banks – Amerykańskiego Stowarzyszenia Banków Krwi  - przyp. tłum.) i [innymi] regulacjami w sprawie leczenia za pomocą składników krwi. Są to kwestie bezpieczeństwa pacjentów (Krajowa Komisja Wspólna ds. Bezpieczeństwa Pacjentów # 1 [powołana] w celu wyeliminowania leków i błędów w transfuzji), zasadność oraz dokumentacji transfuzji zapisanych przez lekarza, przestrzegania zasad opieki i jej dokumentacja, systemy nadzoru i skuteczności wzajemnej oceny oraz świadomej zgody na transfuzję. Z punktu widzenia zgodności i medyczno-prawnego punktu widzenia, odpowiedzialność finansowa za nieuzasadnione transfuzje  i błędy dotyczące transfuzji może być poważna. Z powodu tych wielu kwestii, Komisja Wspólna bada obecnie funkcjonowanie Programu Zarządzania Zasobami Krwi jako element pozostawiony w gestii szpitali.


(1) Boucher BA, Hannon TJ. Blood management: a primer for clinicians. Pharmacotherapy 2007;27:1394-411. (2)
http://www.jointcommission.org/PerformanceMeasurement/PerformanceMeasurement/Blood+Management+-+Utilization.htm

10. Komplikacje wywołane przez transfuzje: jeśli zdarzą się u ciebie [po przetoczeniu krwi], ty zapłacisz


Podsumowując, kary finansowe z powodu niekorzystnych wyników klinicznych związanych z niewłaściwymi praktykami transfuzji wzrastają. Od października 2008 roku Medicare i większość komercyjnych ubezpieczeń zdrowotnych nie będą już wypłacanych za błędy będące skutkiem transfuzji, powikłań krwotocznych w operacjach chirurgicznych serca i rosnącej liczby zakażeń szpitalnych, które wzrosły od dwu do pięciu razy przez transfuzje krwi.





źródło: http://www.bloodmanagement.com/the-bloody-truth/the-bloody-truth